Kilis Yardımlaşma derneği 

 

 

 

Sevgisiz dostluk olmaz!

Devamı
 

 

 

  

Milli Eğitim Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı

Mehmet Temel ile röportaj


DEVAMI 

magazin

 

İPEKÇİ DEFİLESİ ve THALİA AWARDS

Devamı

 
 
 
 
 
 
  AKPINAR Temmuz 2017 Sayısı
 
 
 AKPINAR Mart 2017 Sayısı
 
 
 
Bir insanlık dersi...
 
 

 Orhan SELEN

Devamı

 

  
Hava Durumu Bilgileri

 
Anket
Anket Seçilmemiş
Diğer Anketler

Ziyaretçiler
Toplam Ziyaretçi :  27687780
Bugün Ziyaretçi :  395
Aktif Ziyaretçiler :  74

23 NİSAN’IM

 

 
Üçüncü sınıftayım. 23 Nisan yaklaşıyor. Okulda bir telaş. Daha çok yavrukurt olunurdu biz küçükken. Bayılırdım o kıyafetlere. Ernesto Che Guevara model kahverengi bere, yakanın altından bağlanıp göğsümüze kadar inan fular, kemer, güzelce düğümlenmiş ip. Diğer ufak tefek aksesuarlar. Örneğin fuların iki ucunun içine sokulduğu aksesuar, minik yıldızlar falan.
Ne kadar çekerdi o giysiler beni. Bu yazıyı yazarken bakayım dedim üzerinden yarım asır geçmiş. Unuttuğum var mı? Eklenen var mı? Açtığım sayfada şu yazıyordu: Yeni yönetmeliğe göre düzenlenmiş izci kıyafetleri. Anladım onlar da “kim vurduya” gitmişler. Baktım ki etekler topuk hizasında değil hiç olmazsa. Devlet dairelerine kadar giren tesettür de henüz oraya kadar uzanamamış.
O yılıma dönecek olursam:“Kimler izci olmak istiyor?” diye sordu öğretmenimiz. “Ben,” diye atladım tabii. Resmigeçide de gidecekmişiz. Yaşasın! O güzelim selamı vereceğim yavrukurt olunca diye zıp zıp zıplıyorum sevinçten. Baş ve küçük parmaklarımızı avucumuzun içinde birleştirip üç parmağımızı bitiştirerek verilir ya o selam. Bende deneme üstüne deneme. Eve koşarak gidiyorum.
Okulla ev arası uzak. Şimdiki durak sayısına göre dört durak falan. Her gün o yolu hızlı adımlarımla giderken bir yandan da gelen araçlarla yarış yapar örneğin bir ağacı kendime hedef alıp şu ağaca kadar bana yetişemez diye adımlarımı daha sıklaştırırdım seçtiğim arabaya inat. Şimdi de öyle oyunlar yaparım yollarda.
Anneme konuyu pür telaş anlattığımda yüzü asıldı birden. “Kim bilir kaç paradır?” dedi. Hiç düşünmemiştim bunu. Velilerinize neden söyleyin demişti öğretmeniz o zaman anladım.
Akşam babama açıldı konu. Olmazmış… Küstüm. Hem de çok. Bütün gece ağladım. Kahvaltı da yapmadım sabah. Okula gittiğimde öğretmenimle göz göze gelmekten hep kaçındım. Bir de baktım teneffüste öğretmenim annemle konuşuyor. Beni görünce hemen yanına çağırdı ve anneme “Böyle bir öğrenciye yavrukurt kıyafeti alınmaz mı?” demesin mi. Havalardaydım. Annem de öyle tabii. O sırada parayı falan unutmuş; kasım kasımdı..
Alındı yavrukurt kıyafetim. Günlerce seyrettim. Kız kardeşim aksesuarlarla oynamak falan istedi ama verir miyim hiç. Okulun bahçesinde resmigeçit provaları yaptık. Tabii o siyah önlüklerle. İlk kez 23 Nisan’da giyecektim yavrukurt giysimi ama evde kaç kez giydiğimi hatırlamıyorum. Beresinin lastiği o zamanlar ilkokul birinci sınıfa giden kardeşimin elinden çekiştirirken koptuğunda dünya başıma yıkıldı sanmıştım. Neyse annem tamir etti onu.
23 Nisan sabahı geldi. Anneannem ve kardeşimle kaldığım oda iyice serinlemişti. Dışarıdan cama hızla vuran yağmur damlaları sanki yüreğimi deliyordu. Annem “Bugün hiçbir yere gidilmez,” dedi. “Resmigeçit falan olmaz bu havada,”. “Olur, olacak!” dedim. Hemen giydim yavrukurt kıyafetimi. Annem çıkarttırdı zorla. Altına bir kazak giydirdi. Boğazlı üstelik. Sarı sarı göründü yavrukurt kıyafetimin altından. Yapacak bir şey yoktu. Okula gittiğimizde kocaman bir otobüs bizi bekliyordu. Bindik, indik. Tekrar bindik. Otobüsün camlarının buğulanması gözlerimin buğulanması yanında hiç kalıyordu. Yağmurun kesileceği yokmuş. Resmigeçit iptal edilmiş. Son defa indik otobüsten. Kalbim kırık. Üzüntülüden öteydi halim. En son hatırladığım kare otobüs koltuğundan dışarıya ümitsizce bakışımdı.
Bu hüsrana uğradığım ilk seneydi. Sonraki sene yine aynı olaylar oldu. Daha sonraki seneyi bekledim heyecanla. Bu sene yağmazdı artık yağmur değil mi? İlkokul bitiyordu artık. Ama
yavrukurt kıyafetim bana küsmüştü bu kez. Olmuyordu işte. Küçülmüştü. Üzüldüm mü? Şerbetlenmiştim artık. Üzüldüm sadece, kahrolmadım.
Ne zamana kadar… O sene o yavrukurt kıyafetimi kardeşim giyinceye kadar. Salına salına resmigeçitte yürüyünceye kadar. O izci selamını verinceye kadar. Hatta benim çektiremediğim fotoğrafı çektirene kadar…
Annem her seferinde “Kısmet işte,” dedi. Ama ben unutmadım bu kısmeti. Zaten albümdeki sırıtarak yürüyen yavrukurt kıyafetli kardeşimin fotoğrafı da unutmama fırsat vermiyor hiç.
Ceyda Sevgi Ünal
 
 

 

Ekleyen:  Sevgi Ünal
Tarih:  23.4.2022
İzlenme: 
Yazdır:Yazdır
Eklenen Yorumlar 
Sevgi Ünal Yazıları
HAKKI & HAKİYESevgi Ünal [ 20.11.2022 Devamı
HAKKI&HAKİYESevgi Ünal [ 20.11.2022 Devamı
HAKKI&HAKİYESevgi Ünal [ 20.11.2022 Devamı
14. YIL KUTLU OLSUNSevgi Ünal [ 9.11.2022 Devamı
KADINSAN RAHAT YOKSevgi Ünal [ 21.9.2022 Devamı
STETOSKOPLAR KANLANMASIN ARTIKSevgi Ünal [ 12.7.2022 Devamı
PAYANDAMSevgi Ünal [ 19.6.2022 Devamı
ÜÇ HARFLİLERLE ÇALIŞANLARSevgi Ünal [ 14.6.2022 Devamı
ÖLÜMÜN KAREKODUSevgi Ünal [ 26.5.2022 Devamı
BİBER DOLMASISevgi Ünal [ 11.4.2022 Devamı
14 MART TIP SUSKUNLUĞUSevgi Ünal [ 14.3.2022 Devamı
KADINMIŞIMSevgi Ünal [ 7.3.2022 Devamı
REZİDANSTAN MAHALLE ARASINASevgi Ünal [ 22.2.2022 Devamı
REZİDANS KADINIYIM ARTIKSevgi Ünal [ 5.1.2022 Devamı
DİKEN ÜSTÜ Sevgi Ünal [ 14.9.2020 Devamı
CORONALI BAYRAMLARSevgi Ünal [ 29.7.2020 Devamı
GEYİK MUHABBETİSevgi Ünal [ 17.7.2020 Devamı
BEN BİR KORKAĞIM Sevgi Ünal [ 22.6.2020 Devamı
BABALAR EVİMİZİN DİREĞİDİRSevgi Ünal [ 20.6.2020 Devamı
SÜTYENİMDEN YAPSAM Sevgi Ünal [ 8.4.2020 Devamı
SÜTYENİMDEN YAPSAM Sevgi Ünal [ 8.4.2020 Devamı
DEFOL CORONA Sevgi Ünal [ 23.3.2020 Devamı
SUSMA KADINSAN KONUŞMAN GEREKSevgi Ünal [ 8.3.2020 Devamı
YAŞLININ KUM SAATİ Sevgi Ünal [ 6.2.2020 Devamı
KANAL TEDAVİSİ Sevgi Ünal [ 1.1.2020 Devamı
ÖĞRETMEN OLMAKSevgi Ünal [ 24.11.2019 Devamı
BİREBİR ON BİRSevgi Ünal [ 8.11.2019 Devamı
SESSİZ AYAKKABILAR YÜRÜYÜŞÜSevgi Ünal [ 20.10.2019 Devamı
HADİ SALLANMAYALIMSevgi Ünal [ 27.9.2019 Devamı
KÜRKÇÜ DÜKKÂNI Sevgi Ünal [ 18.9.2019 Devamı
EYLÜLE SİTEMSevgi Ünal [ 1.9.2019 Devamı
SİYANÜRLENEN HAYALLERİMİZ Sevgi Ünal [ 4.8.2019 Devamı
BODRUM KARANLIĞI YÜREKLİLERSevgi Ünal [ 27.7.2019 Devamı
O AYAKKABI İSTANBUL’UNSevgi Ünal [ 11.7.2019 Devamı
İSTANBUL GERÇEK SEVGİYE LÂYIKSevgi Ünal [ 25.6.2019 Devamı
Sayfalar : 1  2  3  4  5  6  7  8  
Yazarlar
Prof. Dr. Anıl ÇEÇEN

ALMANYA'NIN HATASINI TÜRKİYE TEKRARLAMAMALI
M. Yahya EFE

THM Koroları ve Kilis Türküleri
Hüseyin TOPRAK

BU İŞLER BÖYLE GİTMEMELİ…
Harika ÖREN

Sonbahar Rüzgarları
Belma Demir AKDAĞ

İNSANİ YOKSULLUK
Ahmet GÖKSAN

YAPININ YENİLENMESİ
Sevgi Ünal

HAKKI & HAKİYE
Münevver ÖZCAN

BÜTÜN BABALAR AYNI BİLİRDİM. ANLADIM Kİ DEĞİLMİŞ…
Metin Mercimek

24 KASIM ÖĞRETMENLER GÜNܒNÜN ÖNEMİ
Ayten YAVAŞÇA

Artık bu solan bahçede bülbüllere yer yok
Arzu KÖK

Gençler!...
Fevziye ŞİMDİ

HAYATIMIZLA OYNUYORLAR !
Günseli RUMELİOĞLU

GÜNDEMİN İZLERİ
Dr. Doğan KUŞMAN

Müslüman mısınız?
Oktay ZERRİN

Anadolu Mektebi Okul Paneli
Alev YILDIRIMCI

Zaman yok
Nevin BALTA

Harf Devrimi’nin 94. Yıl Dönümü
Yekta Güngör ÖZDEN

Ne günlere kaldık…
Handan ÇÖLAŞAN

Bu DÜNYA
Orhan SELEN

UNUTKANLIK SALGINI
Dr. İbrahim ATEŞ

ÂŞÛRÂ GÜNÜNÜN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ
Elveda TANIK

LEBALEB KONGRE...
Şahika ÖNER

SONBAHARIN İÇİNDE!
Mehmet KADIOĞLU

Efece Haber'de

 

 

 

 

Her Hakkı Saklıdır. Efe'ce Haber Gazetesi © 2008 Tasarım : Linear Yazılım

Reklam